سلام به همه عزیزان خودم

چطورین؟ خوبین؟ روبراهین؟ همه چی خوب پیش می ره؟

طبق معمول بعد کلی وقت اومدم وبلاگمو آپ کنم. خواستم متن باشه ولی یه کم موزون شد.

سرزمینی را دیدم در خواب

مملو از عطر بهار

سرزمینی پر گل

سرزمینی پر نور

مردمان آنجا اما

از نور فراری بودند

و عاشق تاریکی

باران که می بارید

بوی نفرت از چند متریشان می آمد

چتر بی معنی بود

مردمان این شهر

انگشتانی داشتند بی فاصله

که مبادا این فاصله را

پر کند انگشتان دگر

قلب هاشان همه از جنس ذغال

کدر و تیره و تار

قلب هاشان بو می داد

بوی نا

بوی یک کهنگی 100 ساله

شهر بی روحی بود
حیف از این همه نور

کودکی را دیدم

با لگد پرت شد آن گوشه جوی

طفلکی نان می خواست

لگدی خورد به جاش

سیر سیر گشت انگار

آسمانش زیبا اما پر ِ ابر

سرد سرد

ناگهان برف آمد

همه جا یخ زدو من

سردم شد

از خواب پریدم

اینم از خواب ما

خوب مواظب خودتون و بغل دستیاتون باشین.

تا بعد

کاش می شد زندگی را ساده دید

کاش می شد ریشه غم را کشید

کاش می شد لهجه لبخند را

هی شنید و هی شنید و هی شنید

کاش می شد با پرستوی بهار

تازگی را زنده کرد و باز دید

کاش می شد زنده شد از طیف نور

  روشنی ها را پیاپی آفرید

کاش  می شد ابرها را رام کرد

مزه باران رحمت را چشید

کاش می شد با عبور لحظه ها

زاده شد آرام شد از نو دمید

کاش می شد روز و شب هر صبح و شام

شادی و لبخند را همواره  دید

مژگان روحانی

سلام دوستای گلم.

دوباره اومدم با شعری از خودم. البته شاعر نیستم ولی خوب بعضی وقتا یه چیزایی می آد رو کاغذ دیگه دست خودم نیست. کاغذ که چه عرض کنم یا تو لپ تاپ یا اگه لپ تاپم خاموش باشه و وقت لالا باشه  تو موبایل نوشته می شن. دیگه فکر کنم دوره کاغذ و این چیزا سر اومده. فکر کنم دیگه دنیا زیادی دیجیتالی شده. اینقدر که من بعضی وقتا تو اتاقمم و واسه حرف زدن با خانواده که تو سالن پذیرایی نشستن مسنجرمو روشن می کنم به اونا هم می گم روشن کنن باهاشون حرف بزنم  یا گاهی اوقاتم بهشون زنگ می زنم   می گن خوب پاشو بیا اینجا هر چی می خوای بگو  آخه مملکته داریم؟

به هر حال این شعر ها یا دل نوشته ها رو گفتم اینجا بذارم شما هم بخونین.

امیدوارم خوشتون بیاد

آسمان دل من ابری نیست

صاف صاف است و زلال

ابرهایش انگار

همه رفتند کنار

دل من می خواند

شعری از جنس بهار

آسمان دل من خوشرنگ است

دل من جلوه آبی رنگ است

آبی روشن بوم دل من

گاهی اوقات خوش و

گه گهی هم دل تنگ است

آسمان دل من آرام است

شاید این آرامش

در پسش طوفان است

گاهی اوقات دلم

بی سبب لرزان است

آسمان دل من می خواند

خوشیش هر روزه ست

تا ابد می ماند

تا ابد می خواند

تمام راه را رفتم

آهسته رفتم

پیوسته رفتم

تند رفتم

کند رفتم

راه را دیدم

بیراهه را دیدم

سراب را دیدم

آب را دیدم

ولی هنوز نرسیده ام

کی می رسم؟

به کجا می رسم؟

به کجا می خواهم برسم؟

شاید رسیده ام و نمی دانم

به دنیا می آییم بیتابیم

زندگی می کنیم بیتابیم

می خواهیم از این دنیا پر بکشیم باز هم بیتابیم

بس است این بیتابی دیگر بس است

زندگی آغاز است به پایانش نیندیش

زندگی رنگین کمان است رنگ ها را دریاب

زندگی را لمس کن

زندگی کن. شاد باش بخند

لحظه هایت را دریاب . ثانیه ها را مزه مزه کن

بمان

بخواه

باش

زندگی مال توست

دوستش بدار

سلام عزیزان

طاعات و عبادات همگی قبول و عیدتون مبارک. خوب مهمونی تموم شد پاشین برین خونه هاتون  

امروز فیلم pricne of persia رو دیدم. فیلم جالبی بود. با اینکه تخیلی بود و من زیاد فیلمای تخیلی رو نمی پسندم ولی دوسش داشتم. شاید یه کمم به خاطر اسمش بود. پرشیا و ایرانی و این جورچیزا دیگه  فکر کنم فروش خوبی داشته. خیلیم خرجش کرده بودن.کلا فیلمای این مدلی تاریخی رو دوست دارم مثل تروی و گلادیاتور. اونا هم فیلمای خیلی جالبی بودن.

یادش به خیر یه زمانی بازیشو می کردم . اون موقع از بین دانشجوا از طرف دانشگاه انتخاب شدم که برم مدرسه کامپیوتر درس بدم. از مقطع ابتدایی تا دبیرستان .واسه ابتداییا این بازی رو ریخته بودم تو کامپیوتراشون می ذاشتم آخر وقت بازی کنن. البته یه چند تا از ترفندا و کلکاشو هم پیدا کرده بودم و هر کدوم خوب درسشونو بلد بودن و خوب کار می کردن به عنوان جایزه یه کلک یادشون می دادم. اینقدر خوشحال می شدن که انگار بهترین کادوی دنیا رو گرفتن چون می تونستن راحت و بی دردسر بازی رو جلو ببرن و برنده شن. تازگیا یه بار شانسی تبلیغ ورژن جدیدشو دیدم. خیلی فرق کرده بود  وسوسه شدم و بعد از این همه سال دوباره بازی کردم.

نکته : اسم گربمو هم از رو همین بازی Princess Of Persia گذاشتم. خیلی هم بهش می آد.

راستی این سریالا هم تقریبا تموم شدن. به نظر من بیشتر به جای سریال کلاس آموزشی بودن. سریال جراحت که مامان لطیفه عقل کل بود من بش می گفتم خانم فهمیده. بزرگ بودن و عاقل بودن و مهربون بودن و این چیزا رو درس می داد. البته اصطلاحاتی هم به کار می برد بد نبودا مثلا دلش شده مثل پوست پیاز . یاد گرفتم تو حرفام به کار ببرم یا خیلی چیزای دیگه . سریال ملکوت هم که حسابی اهدای عضو رو تبلیغ کرد و مردم رو بیشتر با این کار آشنا کرد. البته اشتباه نشه. بازیگرا خوب بازی کردن مثلا بزرگ تو سریال جراحت به نظر من حسابی رفته بود تو حس و تو نقشش فرو رفته بود. از بازی حاج فتاحم خوشم اومد مخصوصا اون تیکه هایی که به فرشته می نداخت کلا بازی ایشون سریالو جالب کرده بود.ولی در کل زیاد سریالا رو از نظر داستانی نپسندیدم  . البته من نظر خودم گفتم و در حدی نیستم که بتونم راجع بهشون قضاوت کنم.

از بین سریالایی که تاحالا دیدم از همه بیشتر لاست رو دوست داشتم . سریالای گیلمور گرلز و دسپرت هاوس وایوز هم خوب بودن. سریال ساعت شنی رو هم دوست داشتم جالب ومتفاوت بود و نرگس و شاید خیلیای دیگه که الان اسماشون یادم نیست.

خوب از فیلم و سریال بیایم بیرون. بازم براتون یه شعر قشنگ انتخاب کردم امیدوارم شما هم مثل من خوشتون بیاد

                " هنر آب "

رفته باران مگر امروز به مهمانی آب

که شده بیشتر از پیش پریشانی آب

باز تا چک چک باران به سلامت برسد

جای چین ، غلغله افتاده به پیشانی آب

آسمان چتر برافراشته تا جلوه کند

بیش از این روی زمین چهره بارانی آب

ساز باران که پریشان شده در پرده عشق

خوشتر آید به غزل پیش غزلخوانی آب

همه جا سایه خورشید به رقص آمده است

تا هنر جلوه کند در دل نورانی آب

هرچه هست از هنر آب به سامان برسد

نیست زین روی ادب بی سر و سامانی آب

می شود دید عیان از پس آن هرچه که هست

آفرین باد به این بینش عرفانی آب

شعر از محمد روحانی(نجوا کاشانی )

برگرفته شده از کتاب به گل سفر کن

نمی دونم چرا یهو هوس کردم برم زیر بارون

 یه اس ام اس هم براتون بفرستم و برم

 می تونی چشماتو ببندی و منو تو ذهنت تصور کنی؟
...تونستی؟...
به شما تبریک می گم! شما ماه رو دیدید! عید سعید فطر مبارک!

خوب در کنار عزیزانتون خوش باشید و تعطیلات بهتون خوش بگذره.

C U

سلام سلام سلام.

ببخشید یه مدت نبودم هر چند اون موقع هم که بودم نیومدم کلبه کوچولومو آب و جارو کنم و یه دستی به سر و روش بکشم تا بتونم مهمون دعوت کنم. خواستم بهونه بیارم که چون مسافرت بودم آپ نکردم دیدم قایده نداره . دوستان خوشحال می شم ببینمتون حتی اگه خونم آب و جارو نشده باشه

خوب. همه خوبین؟ خوش می گذره؟ یه 20 روزی رفتم ایران خوب بود می شه گفت خوش گذشت.

اصل این بود که فک و فامیل و دوستان رو ببینم که دیدم. آخرشم که یه مسافرت کوچولو رفتم که جای هر کی که نبود خیلی خالی . خیلی خوش گذشت.

دوران کم ولی خوبی بود. خاطرات خوبی ازش به جا موند. یکی دو تا عروسی و یه چند جا مهمونی و بیابون و آتیش همراه فک و فامیل گل و گلاب و درکه و فرحزاد و رستوران سنتی و دقیقه 90 هم تبریز و سرعین و بعد گردنه حیران و ماسوله و مراسم تمشک خوران هندونه خوران در شمال و   ...خلاصه خوشمان آآآآآمد. هم جاهای تاریخی رو دیدم هم سبزه های شمال. حیف که شمال خیلی گرم بود. حتی تبریز که فکر می کردم سرد باشه روزش خیلی گرم بود ولی شبش سرد.

کلا هوا بدجور ناجوانمردانه گرم بودا. وای وای .  من که تقریبا می شه گفت مردم از گرما فکر کنم الان روحم داره این چیزا رو می نویسه

کاش می تونستم دوستان خوبی که از طریق وبلاگ باهاشون آشنا شدم رو هم ببینم. ایشالا این دفعه که بیام برنامه ریزی می کنم و شما دوستان گل وبلاگی رو هم  می بینم.

حالا هم یهو از شلوغی پاشدم اومدم یه جای آروم. باید یواش یواش عادت کنم . اینجا پر از سکوته. حتی Princess the cat  هم نیست یه کم برام میو میو کنه. هنوز پسش نگرفتم.

خوب یواش یواش برم. مواظب خودتونو بغل دستیاتون باشین.

تا آپ بعدی فعلا بااااااااااااااای

٢باره سلام.

امیدوارم که همگی خوب خوب خوب باشین.  تا حالا به این تابلو های راهنمایی رانندگی دقت کردین؟ یا مثل من همینجوری فقط می رونین و تابلو ها رو ignore می کنین ؟  تا حالا فکر کردین این تابلو ها می تونه چه معنی و مفهومی تو زندگی مشترک داشته باشه؟ قابل توجه کسانی که در حال حاضر زندگی مشترک دارن و نیز کسانی که  در آینده نه چندان دور یا نه چندان نزدیک خواهند داشت. اینو یه جا دیدم گفتم بد نیست اینجا بذارم شما هم بخونین. امیدوارم تکراری نباشه ( اگه بود هم بیخیال یادآوری می شه خوووو )

راستی تا یادم نرفته روز معلم روهم تبریک می گم

سلام

سلام هم به همه اونایی که این وبلاگو می خونن هم به اونایی که دیگه نمی خونن. یادش بخیر یه زمانی این وبلاگ من یه چندماهی جزو محبوبترین ها ی پرشن بلاگ اول لیست بود یه مدت هم جزو پر بیننده ترین ها بود. گناه داشت وبلاگ کوچولوم اینجوری ولش کردم به امون خدا. تک وتنها موند و بی یار و یاور .کلا خیلی از اونایی که همیشه فعال بودن هم دیگه نیستن . انگار همه تو وبلاگ نویسی سرد شدن.

سال جدید هم اومد . ایشالا که همه با خوبی و خوشی شروع کنیم و سال خوبی رو داشته باشیم. امیدوارم همه تو این سال به موفقیت های زیادی برسن همه including خودم

باید همینجا اعلام کنم که تقریبا 2 ساله ول معطل این دانشگاهم. اونایی که می دونین چه دانشگاهیه کی هیچ اونایی هم که نمی دونین نمی گم غیبت نشه

امتحان فاینالو دادیم که هیچ . سخت گرفتن خارج از منبع ها گرفتن بازم هیچی نگفتیم. الحمدلله نمره هامم خوب بود. بعد گفتن یه امتحان جامع هم ازتون می گیرم اونم گفتیم چشم بفرمایید ما که بخیل نیستم تو 1 روز 3 تا امتحان پدر در بیار گرفتن. اون هم با موفقیت پشت سر گذاشتیم. موند چی؟ سمینار و پایان نامه. الحمدلله هردوشو آماده کردم نیشستم منتظر استاد که بیاد حضور داشته من ارائه بدم. دانشگاه اینجا ، دانشگاه مرکزی و استاد درس یه جورایی انگار تو لج و لجبازی افتادن استاد هنوز نیومده اونم بعد تقریبا 2 سال. این دوسال هر جا دیگه شروع کرده بودم یه فوق لیسانس دیگه گرفته بودم. اگه تموم کرده بودم دکترا رو شروع کرده بودم اونم دیگه تموم شده بود. شده مثل طناب کشی هر دو طرف هم زورشون یه جوره این طناب از اینور کشیده می شه از اونور کشیده می شه ما هم این وسط هر چی تلاش می کنبم کاری از دستمون بر نمی آد  بسه دیگه.خیلی طولانی شد.  بعضیا خیلی راحت با زندگی آدما بازی می کنن اصلا هم براشون مهم نیست .نمی گن 2 سال عمر ما تلف می شه  مسئولین دانشگاه هم خودشون کارو دنبال نمی کنن . توضیحات اضافی داده نمی شود اصرار نکنید

به هر حال امیدوارم تو سال جدید یعنی 1389 شمسی یا 2010 میلادی این استادما  بلاخره تشریف بیارن( البته خودشون می خوان بیانا) ما هم سمینار و پایان نامه که از بس طولانی شده اصلا یادم نیست چی باید بگم چی نبایدبگم رو ارائه بدیم تموم شه بریم دنبال کار زندگیمون. شاید بخوایم ریز نمرات رو بفرستیم یه کشور دیگه ادامه بدیم.

مطمئنم امسال سال روشنی برام . حتما برای همه شما که دارین این پست رو می خونین هم هست.  خوش باشین و موفق تو کار و زندگی . زندگیتون بهاری و بهار زندگیتون همیشه سرسبز باشه. دلاتون پر از شادی باشه و مشکلات ازتون دور. غمها ازتون فراری و شادی ربا باشین( یاد آهن ربا افتادین؟ ) گردشتون همیشه به راه  ( هوس گردش کردم)دلاتون ساده نه راه راه, پیشتون همیشه همراه بکنید همیشه قاه قاهصورتا مشابه ماه ( البته ماه کلی آتش فشان داره مثل جوش می مونه شما بدون جوششو در نظر بگیرید) نباشه تو دلتون آه ، نکنین بهر کسی چاه،هی نگین آه آه و واه واه ، هی نگین وزیر خوبه یا شاه ( تو شطرنج منظورمه )بدین به ببعیا کاهاینم به خاطر این که باید قافیه کاه رو هم یه جا به کار می بردم

اولش قرار نبود شعر شه ولی بعد انگار رفت به سمت شعر

فی البداهه بود دیگه سخت نگیرین

خوب مواظب خودتون باشین . مواظب همدیگه هم باشین . تا برمیگردم بچه های خوبی باشینا

See You